İngiliz Gökbilimci William Herschel’in 1790 yılında keşfettiği NGC 1514, diğer bulutsulardan farklı bir yapıya sahip. Herschel, bu bulutsunun tek bir yıldızın etrafını saran soluk bir atmosfere benzediğini not etmişti. İkili yıldız sistemi ve hayalet halkalar bulutsunun merkezinde yer alan ve tek bir yıldız gibi görünen yapı, aslında birbirine yakın iki yıldızdan oluşuyor. Bu yıldızlardan biri, Güneş’ten birkaç kat daha büyükken yaşamının son evresine girerek dış katmanlarını uzaya savurdu ve etrafını saran bulutsu yapı oluştu.
2017’de yapılan gözlemlerle, NGC 1514’ün bir ikili yıldız yapısı olduğu netlik kazanmıştı. Şu anda, bu iki yıldızdan biri beyaz cüceye dönüşmüş durumda. Diğeri ise dev bir yıldız olarak yaşamına devam ediyor. NASA’nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Uydusu (WISE) ve JWST’nin MIRI enstrümanı sayesinde bulutsunun halkaları daha detaylı bir şekilde incelendi.
Yeni veriler, halkalardan yayılan ışığın toz parçacıklarının termal ışımasından geldiğini gösterdi. Halkaların oluşumunda yıldız rüzgârlarının etkili olduğu belirlendi. Bilim insanları, bu tür halkasal yapıların oluşmasında ikili yıldız sistemindeki kütle kaybı ve yıldız rüzgârlarının rol oynadığını düşünüyor.
“Eşsiz ve karmaşık bir bulutsu yapısı”
Araştırma ekibi, NGC 1514’ün dış kabuğuna gömülü soğuk ve tozlu yapıların keşfedildiğini belirtiyor. Yeni veriler, gezegenimsi bulutsuların evrimi hakkında önemli ipuçları sunuyor ve benzer yapılar üzerinde yapılacak yeni gözlemlerin daha net bilgiler sağlayabileceği üzerinde duruluyor.
